bir
sokakta
oturmuş
sonsuz kere
reddediyordum.
bunun
bir anlamının
olmadığını
bildiğim halde
sonsuz kere
reddettim
dünyayı.
geçmesini bekledim
müdahale etmeden,
bir filmi
izler gibi
izledim.
filmi
yarıda kesip
gitmedim
çünkü
hissettiğimden
daha çok
insandım.
sokağa oturdum,
ölü
bebeğini
emzirmeye
çalışan
bir anne gibi
kıvrandım.
sonsuz
kere.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder